|
Materiał
formacyjny dla
grudzień 2007 |
Adwentem
rozpoczynamy nowy rok kościelny. W praktyce kościelnej każdy rok ma
wyznaczony przez Episkopat Polski program duszpasterski. Tegoroczny
określa hasło: „Bądźmy
uczniami Chrystusa”.
Komisja Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski, która
wydała materiały omawiające cele duszpasterskie na ten rok tak
wprowadza nas w tematykę tego roku:
„Wysiłki wkładane w realizację tematyki minionego roku duszpasterskiego zaowocowały, ufamy, w życiu wielu wiernych, odkryciem lub uświadomieniem sobie na nowo powołania, jakim Bóg obdarza każdego człowieka. Obecny program staje się logiczną konsekwencją tamtego działania. Rozpoznawszy powołanie i przyjąwszy je z wdzięcznością musimy iść dalej. Człowiek, który ma świadomość umiłowania, wybrania i powołania przez Boga, powinien stawać się uczniem Chrystusa. Uczeń Chrystusa to chrześcijanin wierny przykazaniu miłości Boga i bliźniego, który oddaje cześć Bogu w Duchu i prawdzie oraz życiem daje świadectwo braterskiej miłości, która staje się cechą wyróżniającą go w świecie, w którym żyje. I jeszcze jedno, bardzo ważne, Jezus żyje w swych uczniach.
Wdzięczni jesteśmy Bogu za ciągle jeszcze powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego, a także do życia konsekrowanego w świecie, jako osoby świeckie. Cieszy fakt, że część kapłanów rozumie potrzebę formowania wokół siebie elit, które podejmują we wspólnotach ważną odpowiedzialność za katechezę parafialną, animowanie liturgii, pracę charytatywną oraz stan materialny parafii. Takie wspólnoty z radością przekazują wiarę nowym pokoleniom. Około trzech milionów Polaków pogłębia swoją wiarę, włączając się w działalność ruchów i stowarzyszeń katolickich. Nie brakuje nowych inicjatywświeckich wiernych, którzy chcą świadomie realizować swoje życiowe powołania, odkrywając swoje miejsce w Kościele. Wielu ludzi sięga po Biblię, poświęca swoje wakacje na rekolekcje, czy pielgrzymki oraz angażuje się w wolontariat. Wśród polskich emigrantów nie brakuje tych, którzy dają świadectwo swego chrześcijańskiego życia, wzbudzając często zainteresowanie i podziw wśród obywateli kraju, który wybrali. Nie rzadko ceni się dziś polskich pracowników za ich uczciwość i rzetelność.
Niestety nie brakuje też bolesnych faktów odejścia z kapłaństwa, realizowania posługi pasterskiej jako „obsługiwania” wiernych, czy zbytniej troski o dobra materialne. Badania religijności Polaków wskazują na poważny problem słabnięcia wiary w Boga osobowego. Wzrasta relatywizm moralny, zwłaszcza w sferze etyki życia małżeńskiego. W wielu katolickich rodzinach akceptuje się życie dzieci w tzw. nieformalnych związkach. Widoczne staje się przyjmowanie konsumpcyjnego stylu życia, promującego bardziej „mieć” niż „być”. Bólem napawa nieuczciwość, obojętność, brak wrażliwości na ludzkie cierpienie i uleganie nałogom.
Powyższa sytuacja sprawia, że tematyka tegorocznego programu duszpasterskiego może stać się konkretną odpowiedzią na znaki czasu, jakie zauważamy wokół nas. Nie wolno nam zamykać oczu na panujące zło, na wady i słabości Polaków. Nie należy też wpadać w pesymizm i beznadzieję. Jezus Chrystus, który nas powołał i pragnie czynić nas swoimi uczniami, oczekuje od nas otwartych serc, gotowych przyjąć moc Ducha Świętego. To On może uczynić z nas prawdziwych uczniów Jezusa, którzy bez lęku podejmą misję czynienia uczniów (Mt 28, 19a).
Chrześcijanie są zatem wezwani do takiej wiary, która pozwoliłaby im krytycznie konfrontować się ze współczesną kulturą i oprzeć się jej pokusom; skutecznie oddziaływać na środowiska kulturalne, gospodarcze, społeczne i polityczne; ukazywać, że komunia między członkami Kościoła katolickiego i z innymi chrześcijanami jest silniejsza od wszelkich więzi etnicznych; z radością przekazywać wiarę nowym pokoleniom; budować kulturę chrześcijańską, zdolna ewangelizować najszerzej pojętą kulturę, w której żyjemy (EiE 50)”.
Abp. Stanisław Gądecki – Przewodniczący Komisji Duszpasterstwa Komisji Episkopatu Polski we wprowadzeniu do tegorocznego programu tak napisał: „Motto programu duszpasterskiego Kościoła katolickiego w Polsce na rok 2007/2008 brzmi: „Bądźmy uczniami Chrystusa”. Co to znaczy „być uczniem Jezusa” Jakie warunki powinien spełniać uczeń? Być uczniem Jezusa to zdecydować się – świadomie i dobrowolnie – na to, by Chrystus był moim Mistrzem do końca życia. To wiązać się nie tylko z nauką, ale przede wszystkim z Osobą. A więc celem pracy duszpasterskiej w roku 2007/2008 będzie uświadomienie sobie i wiernym potrzebę i radość bycia uczniem Jezusa”.
|
Ks. Andrzej Parys - Asystent Kościelny Akcji Katolickiej Archidiecezji Warszawskiej |